another part of Turk

วันหนึ่งมีโอกาสเข้าไปอ่านอะไรเล่นๆ ใน เวบบอร์ด แล้วก็ไปสะดุดอยู่ที่กลอนบทหนึ่ง เขาว่าไว้อย่างนี้

บางคนบอกว่ารักนั้นคือความเจ็บปวด

รักคือบทสวดของคนร้องไห้

บางคนบอกว่ารักคือสายฝนชุ่มช่ำใจ

แต่ถ้าตากมากไปก็ใช่ดี

สำหรับฉัน...รักนั้นหรือคือนิทานโกหก

รักคือผ้าขาวสกปรกที่มีแต่สี

รักคือคำสอนที่หลอกลวงแท้ที่จริงแล้วไม่มี

เมื่อรักไม่จริงแบบนี้แล้วเธอเข้ามาในชีวิตฉัน ทำไม

พออ่านจบก็เลยนึกอยากบอกอะไรกับเขาหน่อย นักนึกอยู่สักพักก็เลยตอบไปว่า

รักคืออะไร ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

อยู่ที่ว่าเธอนั้นอยากรักไหม

จะเป็นลม เป็นฝน หรือเป็นไฟ

ก็ขึ้นอยู่ที่ใจสั่งให้เป็น

รักไม่เคย ทำร้าย  ให้ใครช้ำ

รักมิใช่สีดำ บนผ้าขาว

หากเธอมองให้ลึกถึงเรื่องราว

รักยังขาว แต่คือใจ คน...ที่ดำ

อยากอยู่อย่าง เดียวดายแล้วไร้รัก

หรือเลือกจัก เดินทางแสวงหา

ตามหัวใจ คนที่ใช่ กลับคืนมา

อยู่ที่ เธอจะกล้า หรือ จะกลัว