another part of Turk

จำไม่ได้เหมือนกันว่าตอนแต่งกลอนนี้ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ และกำลังเจอกับเรื่องอะไร หรือแต่งไปอย่างนั้นเอง

ที่ผ่านมา มีคนถาม ถึงความรัก

ว่าที่ฉันรู้จักเป็นแบบไหน

เห็นมีรักก้อมีทุกข์ทุกทีไป

ไม่เห็นมีครั้งไหนไม่เสียน้ำตา

พอได้ยินคำถาม ฉันเองก็สงสัย

ว่าความรักทำไมเป็นอย่างนั้นหนา

ทำไมรักทุกทีต้องมีน้ำตา

หรือเพราะว่าตัวฉันรักไม่เป็น

ได้แต่เก็บคำถามมานั่งคิด

ที่ผ่านมาความผิดที่มองเห็น

ก็มีเพียงฉันเป็นฉันอย่างที่เป็น

ไม่ยอมเปลี่ยนยอมเป็นอย่างใครใคร

และถ้านั่นคือความผิดช่วยไม่ได้

ก่อนมีรักตัวเคยเป็นอย่างไร

ตอนมีรักแล้วทำไมต้องเปลี่ยนแปลง

และในความเป็นตัวฉันไม่หวั่นไม่ไหว

เธอจะมองเห็นความในที่แอบแฝง

เพราะเป็นคนมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง

อย่าระแวงถ้าฉันรักแล้วจะเปลี่ยนใจ

และคำตอบที่ผู้คนเฝ้าเพียรถาม

และตัวฉันพยายามจะค้นหา

ความพลั้งผิดที่มีรักแล้วมีน้ำตา

คือเธอเปลี่ยนแต่ทว่า ฉันคงเดิม